Friday, May 12, 2017

Οι πλανήτες ευθυγραμμίζονται πάνω από τη Γηραιά Ήπειρο


Share/Bookmark
Έχει φτάσει η ώρα των μεγάλων αποφάσεων για την Ευρώπη. Ο Εμμανουέλ Μακρόν πρέπει πρώτα να αποδείξει, εντός του καλοκαιριού και αφού κερδίσει τις βουλευτικές εκλογές, ότι μπορεί να σταθεροποιήσει τη Γαλλία με κομβικές μεταρρυθμίσεις: έξυπνη ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας, μείωση του αριθμού των Δ.Υ. κατά 120.000 όπως έχει υποσχεθεί, μείωση  του κόστους του κράτους και άνοιγμα στην καινοτόμα επιχειρηματικότητα.

Εν συνεχεία, και μόνο εφόσον έχει επιτύχει αρκετά για να αφοπλίσει τις Γερμανικές αντιδράσεις, θα έχει να ανοίξει τη συζήτηση για την ουσιαστική μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πολιτική εποπτεία με κοινό Υπουργό Οικονομικών, η έκδοση ενιαίων ομολόγων δανεισμού, είναι απαραίτητες συνθήκες ώστε να υπάρξουν πολιτικά ελεγχόμενες μεταβιβαστικές πληρωμές σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, άμεσες ή έμμεσες (μέσω έκδοσης ευρωομολόγων), που θα μειώνουν τις φυσικές αποκλίσεις παραγωγικότητας ανάμεσα στις διάφορες οικονομίες. Εφόσον οι αποκλίσεις δεν είναι τεράστιες και βαθιά δομικές που θα πρέπει να θεραπευτούν με δομικές μεταρρυθμίσεις των χωρών.

Η γερμανική πάγια επιφύλαξη εξηγείται από το γεγονός ότι αυτοί, οι πιο παραγωγικοί, θα πρέπει να πληρώσουν, με αποτέλεσμα να μειωθεί κάπως η δική τους ανταγωνιστικότητα. Γίνεται όμως εμμονή εφόσον η μείωση αυτή αντισταθμίζεται από τα οφέλη μιας ενιαίας αγοράς χωρίς κραδασμούς που προσφέρει ασφάλεια και ευκαιρίες σε κάθε γωνιά της. Από την άλλη, όλοι γνωρίζουν ότι δίχως μεταβιβαστικές πληρωμές και κοινά επιτόκια δανεισμού, με ενιαίες αγορές εργασίας, κεφαλαίου και εμπορευμάτων, οδηγούμαστε σε υπερσυγκέντρωση σε ορισμένα σημεία της ηπείρου από τη μια και σε ερήμωση σε άλλα από την άλλη, έστω και με μικρές αποκλίσεις εφόσον αυτές είναι σχετικά μόνιμες και διαρκείς. Δεν είναι βιώσιμο στην Ευρώπη. Η διαφορά των επιτοκίων επιτείνει τις διαφορές παραγωγικότητας στις επιχειρήσεις και απαιτεί υψηλότερες μεταβιβαστικές πληρωμές.  Είτε το ένα είτε το άλλο, ο παραγωγικότερος πληρώνει. Στο δεύτερο η Ευρώπη και αυτός που πληρώνει, μπορεί να θέτει ευκολότερα όρους καλύτερης διαχείρισης σε project base.

Δεν θα είναι εύκολη συζήτηση. Πρέπει να σπάσουν αυγά. Πολλά αυγά.

Όπως ορθά αναφέρει ο Wolfgang Münchau στους Financial Times,"The bigger uncertainty is whether (Pr Macron) he will be able to persuade Germany to reform the eurozone. Berlin is relieved that it will not have to deal with Marine Le Pen. But not many German politicians have read Mr Macron’s manifesto, and if they did, they did not take the eurozone part seriously. The ruling Christian Democrats oppose every single part of his eurozone agenda. Martin Schulz of the Social Democrats may be more flexible, but he is also no fan of eurobonds.
Whoever wins the German elections, they will soon discover that Mr Macron is demanding changes that Germany’s establishment has explicitly ruled out. It is quite possible that Mr Macron finds it relatively easy to reform the French economy, but gets stuck in his negotiations with Berlin."

Τα αυγά αυτά δεν έσπασαν, ας το θυμηθούμε αυτό, όταν έπρεπε και μπορούσε. Όταν έγιναν οι διαπραγματεύσεις για τη συνθήκη του Μάαστριχτ, που υπεγράφη το 1992, με την οποία θεσπίστηκε το ευρώ, η Γερμανία, που είχε ανάγκη τη γαλλική υποστήριξη για τη  γερμανική ενοποίηση, υπό τον  καγκελάριο Κολ, ήταν διατεθειμένη να κάνει αρκετές παραχωρήσεις και να προχωρήσει ταχύτερα προς μια ομοσπονδιακή Ευρώπη. Ο Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν και οι τότε γαλλικές ελίτ φοβήθηκαν την εκχώρηση μεγαλύτερης εξουσίας στην Ένωση, και την εκχώρηση κυριαρχίας, έστω σε οικονομικά και ιδιαίτερα σε πολιτικά θέματα, στα οποία παραδοσιακά τον πρώτο λόγο είχε το Παρίσι. Δεν είδαν μακριά.  Η κρίση που αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει η ευρωζώνη 20 χρόνια μετά, είναι αποτέλεσμα εκείνης της έλλειψης θέλησης, επαρκούς διορατικότητας ή φόβου, καθώς οι μικρές (ή μεγαλύτερες) αποκλίσεις έβαιναν συσσωρευόμενες χωρίς επαρκείς αντισταθμιστικούς μηχανισμούς μεταβιβαστικών πληρωμών και ανυπαρξία μηχανισμών πολιτικού ελέγχου.

Σήμερα θα είναι δύσκολο μια τέτοια συμφωνία να προχωρήσει δίχως βαθύτερη ομοσπονδιοποίηση σε άλλα ζωτικά θέματα, τα οποία η Γερμανία επίσης, όπως και όλη η Ευρώπη, και ιδιαίτερα η Ανατολική και η Ελλάδα, έχουν στρατηγικά ανάγκη. Την Εξωτερική Πολιτική και Άμυνα, κατά κύριο λόγο. Και ίσως είναι έτσι καλύτερα για όλους. Η Ευρώπη δεν μπορεί να πατά σε ένα ομόσπονδο πόδι, στην οικονομία, και τα άλλα να κινούνται αυτόνομα. Θα πέσει.

Οι πλανήτες, κατά πως φαίνεται, ευθυγραμμίζονται για πρώτη φορά μετά από χρόνια ανάδρομοι, πάνω από τη Γηραιά Ήπειρο. Στο εσωτερικό, η φιλοευρωπαϊκή αφύπνιση στα μεγάλα ιδρυτικά κράτη (Γαλλία, Ισπανία, Γερμανία, Ολλανδία  και ενδεχόμενα Ιταλία), η αυτοεξουδετέρωση της Αγγλικής υπονομευτικής στρατηγικής, η σταδιακή οικονομική ανάκαμψη. Ενώ στο εξωτερικό η Ευρώπη έχει να αντιμετωπίσει σοβαρούς διεθνείς κινδύνους και δυο σημαντικούς παραδοσιακούς αντιπάλους που προβάλλουν με σαφείς επιθετικές και επεκτατικές διαθέσεις  στην ίδια την Ήπειρο και στα σύνορά της, τη Ρωσία του Πούτιν και, από ό,τι φαίνεται πλέον όλο και περισσότερο, την Τουρκία του Ερντογάν. Ταυτόχρονα, η αταλάντευτη εβδομηντάχρονη Αμερικανική συμμαχική δέσμευση εξασθενεί από έναν ασταθή κι απρόβλεπτο Πρόεδρο, με θολή στρατηγική και ύποπτες αποσταθεροποιητικές πεποιθήσεις.

Η επόμενη Ευρωπαϊκή ζαριά, αμέσως μετά το τέλος του φετινού εκλογικού κύκλου,  θα είναι αναπόφευκτα η μεγάλη ζαριά του μεγαλύτερου κοινού ειρηνικού σχεδίου που γνώρισε η ήπειρός μας τους τελευταίους 20 αιώνες.

Θα είναι, κυριολεκτικά, όλα ή τίποτα.

Γιώργος Γιαννούλης- Γιαννουλόπουλος



πρώτη δημοσίευση: marketnews.gr




Wednesday, May 3, 2017

Υποκρισία ή ανικανότητα;


Share/Bookmark


Επί δεκαετίες στην Ελλάδα απαγορεύονταν οι καταδύσεις αναψυχής με αναπνευστικές συσκευές (scuba dive) σε ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ εκτός ελάχιστων επιλεγμένων σημείων, σε μια χώρα με χιλιάδες μίλια ακτογραμμών και νησίδων, προικισμένη γι' αυτή τη συμβατή με το περιβάλλον δραστηριότητα. Η αιτιολογία ήταν κυρίως η προστασία υποβρύχιων αρχαιολογικών χώρων και ναυαγίων. Αυτά όμως βρίσκονται σε συγκεκριμένα και γνωστά σημεία, που είναι πολύ λιγότερα από το 1% των ακτογραμμών.

Η απαγόρευση αυτή ήταν στην ίδια διεστραμμένη ανελεύθερη λογική που διέπει ακόμη το σύνολο της νομικής και κοινωνικής νοοτροπίας της Ελληνικής πολιτείας, πως ό,τι δεν επιτρέπεται ρητώς είναι απαγορευμένο. Και όχι πως απαγορεύεται ΜΟΝΟΝ ό,τι αιτιολογημένα έχει νόημα να απαγορευτεί για λόγους προστασίας του δημόσιου συμφέροντος και αυτό είναι το ελάχιστο απαιτούμενο για να προστατευτεί το ευαίσθητο και πολύτιμο κοινό αγαθό. Τούτη η θεσμική νοοτροπία είναι η θεμελιώδης Ελληνική κοινωνική, πολιτιστική, πολιτική και οικονομική παθογένεια.

Η ελλαδική νοοτροπία δεν έχει ενσωματώσει τη βασική αρχή της ελευθερίας: ο κύριος στόχος κάθε ρύθμισης είναι η εξεύρεση λύσεων και μεθόδων για την ελεύθερη χρήση των δημόσιων αγαθών από όλους, ενώ ο περιορισμός της ελευθερίας των πολιτών για τη χρήση τους είναι ανάλογος της ανάγκης προστασίας του κοινού αγαθού, ο ελάχιστος απαιτούμενος, απολύτως αιτιολογημένος και μελετημένος ως προς τον σκοπό του.

Φυσικά, οι καθολικές απαγορεύσεις οδηγούν σε καθολική παραβατικότητα και διαφθορά, καθώς είναι αδύνατον να εφαρμοστούν, με αποτέλεσμα ούτε το αγαθό να προστατεύεται ούτε οι πολίτες να απολαμβάνουν ελεύθερα και με ασφάλεια τη χρήση του, ούτε να αναπτύσσονται σημαντικές παραγωγικές δραστηριότητες.

Έπρεπε να φτάσουμε στο 2005, όπου με ένα ορθό νομοθέτημα (3409/2005) το κράτος επανέφερε τη νομοθεσία στη λογική: η καταδυτική δραστηριότητα επιτρέπεται έκτοτε παντού, εκτός από τα συγκεκριμένα και οριοθετημένα σημεία στα οποία για λόγους προστασίας ενός συγκεκριμένου αγαθού (αρχαιολογικά κατάλοιπα, υποβρύχια καλώδια, αγκυροβόλια, ευαίσθητα φυσικά πάρκα) απαγορεύεται ρητώς ή υπόκειται σε διαφορετικούς, αυστηρότερους κανόνες. Η νομοθεσία αυτή επέτρεψε την άνθιση του καταδυτικού τουρισμού στη χώρα, βελτίωσε την προστασία του περιβάλλοντος (καθώς όπου υπάρχουν αυτοδύτες δύσκολα συντελούνται άλλες, ορθά, παράνομες δραστηριότητες, όπως ψάρεμα με δυναμίτη και άλλα παράνομα μέσα ή παράνομο ψάρεμα με αναπνευστικές καταδυτικές συσκευές). Νέα στοιχεία του περιβάλλοντος προβλήθηκαν και έγιναν κοινό κτήμα του Ελληνικού και Διεθνούς κοινού, έγιναν γνωστά και κατά συνέπεια προστατεύονται καλύτερα. Τα σημεία απαγόρευσης έχουν ενσωματωθεί στους ναυτικούς χάρτες, ηλεκτρονικούς και έντυπους, και η φύλαξή τους βελτιώθηκε, διότι οι Αρχές επικεντρώνουν τις δυνάμεις τους να ελέγξουν συγκεκριμένα σημεία και όχι όλη την επικράτεια με τους ίδιους όρους.

Η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται στα Μετέωρα, πιο light, ευτυχώς, αυτή τη φορά. Το ΚΑΣ, λόγω της «ιερότητας» του χώρου, συνηγόρησε υπέρ της απαγόρευσης της αναρρίχησης στο 75% αυτών των παγκόσμια ελκυστικών βράχων. Με ένα λογικό άλμα έκρινε ότι δεν μπορεί να γίνεται αναρρίχηση, επειδή τα Μετέωρα είναι Μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO και αυτό προβλέπεται στο υπό επεξεργασία ΠΔ.

Φυσικά και είναι παγκόσμιο μνημείο. Από τα σημαντικότερα μάλιστα!

Κανένα όμως κείμενο ή οδηγία της UNESCO και της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας δεν θεωρεί ασύμβατη τη δραστηριότητα της αναρρίχησης με το γεγονός αυτό. Η ρύθμισή της με συμβατό τρόπο είναι θέμα τεχνικό και εναπόκειται στους φορείς διαχείρισης, με βάση την αρχή της βιωσιμότητας και της μέγιστης δυνατής προσβασιμότητας.

Είναι ένα ακόμη λογικό άλμα εξτρεμισμού ή απλώς πρόκειται για γραφειοκρατική ανικανότητα, έλλειψη φαντασίας και τεχνογνωσίας; Για το πώς να διαχειριστεί η πολιτεία ένα μνημείο του φυσικού περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς: να συμβιβάσει χρήσεις, να προσδιορίσει με ακρίβεια τους χώρους αρχαιολογικών καταλοίπων, να σηματοδοτήσει διαδρομές, να εκδώσει χάρτες και να ελέγξει την εφαρμογή τους, ρυθμίζοντας λειτουργικά, επιτρέποντας και προωθώντας την αναρριχητική δραστηριότητα στον υπόλοιπο χώρο.

Ίσως βέβαια τούτη η περίπτωση να περιέχει και μιαν άλλη διάσταση, τη μοναστική ιδιαιτερότητα. Η οποία, παρόλα αυτά, δεν υπερβαίνει σε αυτή την έκταση το δικαίωμα όλων να αξιοποιούν με τρόπο βιώσιμο και συμβατό με το περιβάλλον και να απολαμβάνουν τα δημόσια φυσικά και πολιτιστικά αγαθά.

Γιώργος Γιαννούλης- Γιαννουλόπουλος


Δες σχετικά:
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Διχάζει το Π.Δ. για τα Μετέωρα"



Sunday, April 30, 2017

Ο καπετάν Βαρουφάκης


Share/Bookmark
Το να γράφει ο Βαρουφάκης βιβλία για την οικονομία και τη διαχείριση των κρίσεων (να τα πουλά και να πλουτίζει από αυτά) είναι σαν να γράφει ο καπετάνιος του Costa Concordia βιβλία για τη ναυσιπλοΐα και τα ναυάγια (και να υπάρχουν ναυαγοί που τα αγοράζουν!).


Για την ιστορία, ο infamous καπετάν Francesco Schettino, το 2012, έβγαλε το καράβι με 4200 επιβάτες από τη ρότα του και τόριξε στον ύφαλο για να κάνει το κομμάτι του στο χωριό του, το Giglio. Όταν σκίστηκαν τα ύφαλα, οι αξιωματικοί του τον βρήκαν να πίνει ποτάκια στο σαλόνι, κι ενώ του ούρλιαζαν να σημάνει συναγερμό και να διατάξει εκκένωση, αυτός εξαφανίστηκε από τη γέφυρα, έβγαλε τη στολή, έβαλε πολιτικά και την έκανε πριν από όλους, με την πρώτη λέμβο, χωρίς να τον πάρουν είδηση!

Ο δειλός κι ηλίθιος καπετάνιος, συνελήφθη και καταδικάστηκε σε 16 χρόνια κάθειρξη για ανθρωποκτονίες (χάθηκαν 32 άτομα), πρόκληση ναυαγίου και εγκατάλειψη του πλοίου του. Για την ώρα δεν έχει εκδώσει κάτι.

Γιώργος Γιαννούλης Γιαννουλόπουλος

Sunday, April 23, 2017

Merci la France!


Share/Bookmark
Ο François Fillon, εκ μέρους του συντηρητικού κόμματος, και ο Benoît Hamon, εκ μέρους του σοσιαλιστικού κόμματος, κάλεσαν ήδη από την πρώτη στιγμή, δίχως δεύτερη σκέψη και περιστροφές, τους ψηφοφόρους τους να στηρίξουν τον κεντρώο φιλελεύθερο ευρωπαϊστή, Emmanuel Macron. Έναν νέο αντισυμβατικό άνθρωπο που λίγο καιρό πριν δεν είχε καν κόμμα.

Είχαμε σημειώσει πριν μερικές μέρες ότι το μέλλον της Γαλλίας, το μέλλον της Ευρώπης, η τροπή στο ιστορικό δίστρατο για όλους μας, θα κριθεί στον πρώτο γύρο των Γαλλικών εκλογών.

Η συνέχεια δεν θα είναι εύκολη, μήτε χωρίς κινδύνους (κάθε άλλο), δεν θα είναι περίπατος. Τίποτε δεν είναι δεδομένο, οι προκλήσεις της εποχής και των παγκόσμιων ανακατατάξεων τεράστιες.

Όμως φαίνεται πως ανοίγει μια νέα εποχή, με νέους ανθρώπους. Η ανανέωση του Ευρωπαϊκού πολιτικού δυναμικού πέρα από αναγκαία είναι πλέον αναπόφευκτη. Η καθυστέρησή της, ανάμεσα σε άλλα, επέτρεψε στο παράλογο, στον αναχρονισμό, να βρει τα πρόσθετα αυτιά που τον έφεραν κοντά στην εξουσία. Άλλα προτάγματα, νέες συζητήσεις θα γεννηθούν. Όμως οι Ολλανδικές και τώρα οι πλέον κρίσιμες Γαλλικές εκλογές δείχνουν ότι αυτό το καινούργιο γεννιέται, με ωδίνες, με κινδύνους, με καθυστέρηση. Όμως γεννιέται. Φαίνεται πως ο νεομεσαιωνικός λαϊκισμός και η πανομοιότυπη αριστεροδεξιά ρητορική του μίσους και του φόβου χτύπησε πλαφόν. Εντοπίστηκε ως ασθένεια της σύγχρονης εποχής, ως ο αντίπαλος που έλειπε μετά την κατάρρευση των βάρβαρων ολοκληρωτικών καθεστώτων της Ανατολής.

Τα δυναμικά αστικά κοινωνικά στρώματα συνειδητοποιούν το διακύβευμα, κινητοποιούνται και μεταφέρουν τη συζήτηση σε νέα πεδία με νέους ανθρώπους. Οδηγούν σε έλλογη ανανέωση, παρά τον τρόμο και τις απειλές. Οδηγούν σε νέους διαλόγους, αντιθέσεις και σε νέες συναινέσεις, την ίδια στιγμή που η ανάπτυξη επιστρέφει σταδιακά στην ήπειρο.

Το μέλλον είναι εδώ.

Ευχαριστούμε, Γαλλία.

Γιώργος Γιαννούλης- Γιαννουλόπουλος



Monday, April 17, 2017

Το ιστορικό μοτίβο και ο φερετζές του Ερντογάν


Share/Bookmark
κόκκινο: ΟΧΙ , πράσινο: ΝΑΙ, στο σύνταγμα του Ερντογάν

Από το Αγγλικό δημοψήφισμα, την εκλογή Τραμπ ως το δημοψήφισμα του Ερντογάν βλέπουμε το ίδιο σχήμα να επαναλαμβάνεται όπως και σε άλλες περιπτώσεις, λιγότερο ή περισσότερο ριζωμένων Δημοκρατιών. 
Παρατηρούμε ένα ευρύτερο ιστορικό φαινόμενο περιορισμού, στρέβλωσης ή κατάργησης της Δημοκρατίας με δημοκρατικές διαδικασίες. Τα φρένα δεν λειτουργούν γιατί μεγάλα τμήματα των σύγχρονων εθνών, όχι κατ' ανάγκη πλειοψηφικά, όμως σημαντικά, τα λιγότερο καλλιεργημένα, λιγότερο αστικά, πιο προσκολλημένα στην ανάμνηση ενός κόσμου που έχει παρέλθει, δεν αναγνωρίζουν το μέλλον τους στο πρόταγμα των πλέον ανεπτυγμένων αστικών στρωμάτων, απελευθερώνονται από την ενοχή της αμάθειας και αναζητούν πατερούληδες. 






Έτσι οι πατερούληδες εμφανίζονται. Και το δημοψήφισμα, οι εκλογές, γίνονται ο φερετζές του Ερντογάν. Του κάθε Ερντογάν.














Γιώργος Γιαννούλης- Γιαννουλόπουλος




Sunday, April 9, 2017

Μάο, Πολ Ποτ, Κιμ, Τζιχάντ ...αλά Ελληνικά


Share/Bookmark
Το κράτος έχει τη μεγαλοθυμία να σας επιτρέψει να του χαρίσετε την περιουσία σας:

"εξετάζεται να ενεργοποιηθεί ο νόμος, ο οποίος προβλέπει τη δυνατότητα αποπληρωμής του φόρου κληρονομιάς με παραχώρηση ακινήτου από τον φορολογούμενο στο δημόσιο. Η διάταξη υπάρχει, ήδη, στην υφιστάμενη νομοθεσία και αυτό που απομένει είναι η υπουργική απόφαση, η οποία, αφενός, θα την θέτει σε ισχύ, αφετέρου, θα διευκρινίζει όλες τις παραμέτρους για τον τρόπο υλοποίησής της. Σε κάθε περίπτωση, όπως διευκρινίζουν αρμόδιοι παράγοντες του υπουργείο Οικονομικών, το μέτρο δεν θα αφορά στην πληρωμή άλλων φόρων π.χ. φόρο εισοδήματος, ΕΝΦΙΑ κτλ. Θα εφαρμόζεται αποκλειστικά για τη φορολογία κληρονομιών.
Στο υπουργείο Οικονομικών υπάρχουν σκέψεις να τεθεί ένα κατώτατο όριο φόρου κληρονομιάς πάνω από το οποίο θα μπορεί να ενεργοποιείται το μέτρο, όπως για παράδειγμα για φόρο κληρονομιάς πάνω από 5.000 ευρώ ή και υψηλότερα. Παράλληλα, η βασική σκέψη είναι η αποτίμηση της αξίας του ακινήτου που θα παραχωρεί ο φορολογούμενος να γίνεται με βάση τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων.
....Από το υπουργείο Οικονομικών διευκρινίζουν ότι σε κάθε περίπτωση η αξία του ακινήτου που θα επιλέγεται θα πρέπει να είναι στα επίπεδα του φόρου, αφού δεν θα προβλέπεται διαδικασία επιστροφής χρημάτων προς τον φορολογούμενο, ούτε η αξιοποίηση του και για πληρωμές άλλων φόρων τώρα ή στο μέλλον....." (πηγή ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Είναι γελοίο, αν δεν ήταν τραγικό. Κληρονομείτε για παράδειγμα ένα ακίνητο από τον θείο σας, αντικειμενικής (εξωπραγματικής) αξίας 150.000 ευρώ.

Με τους τρέχοντες συντελεστές ο φόρος κληρονομιάς είναι 0 έως τις 30.000, 5% δηλαδή 3.500 για τις επόμενες 70.000 και 10% για τις υπόλοιπες 20.000, ως τις 150.000, δηλαδή 2.000 ευρώ ακόμη, σύνολο 5.500.

Σκέφτονται λοιπόν ότι, εφόσον ο φόρος είναι από 5.000 ευρώ και άνω (αν είναι λιγότερος χέστηκαν, πάνε για τα χοντρά μόνο, με ψιλικά θα ασχολούμαστε;), μπορείτε να αποποιηθείτε την κληρονομιά αντικειμενικής αξίας 150.000 και να τη χαρίσετε στο δημόσιο. Αλλά δεν θα μπορείτε να τη συμψηφίσετε με άλλους φόρους, οφειλές ή να σας επιστρέψουν τη διαφορά!

Δηλαδή θα παραχωρήσετε στο δημόσιο 150.000 ευρώ αντικειμενική αξία, ή έστω 70.000 πραγματική εμπορική αξία, για να πληρώσετε φόρο 5.500 ευρώ (που δεν έχετε να πληρώσετε).

Δηλαδή, στην πραγματικότητα, για να μην σας κατάσχουν ό,τι έχετε και δεν έχετε, σας παίρνουν 70.000 - 5.500 = 64.500 ευρώ, που είναι δικά σας, τα δικαιούστε, είναι περιουσία που κληρονόμησαν σε εσάς, όχι στο δημόσιο.

Και το κράτος δεν θα σας χρωστάει τίποτε!

Ούτε σας επιστρέφει τη διαφορά (64.500 ευρώ), ούτε συμψηφίζεται με άλλες οφειλές, ούτε εγγράφεται ως (έντοκη) οφειλή προς συμψηφισμό, ούτε τίποτε! Για 5.500 σας "απαλλοτριώνει" 70.000. Τελεία και όλα καλά. Και θα πρέπει να λέτε και ευχαριστώ!

Αυτό αν δεν είναι κατάργηση κάθε έννοιας ιδιοκτησίας, δικαίου, αναλογικότητας, νομιμότητας, συντάγματος, διεθνών συμβάσεων Μάο, Πολ Ποτ, Κιμ, Τζιχάντ, τι είναι;


Γιώργος Γιαννούλης- Γιαννουλόπουλος



Saturday, April 8, 2017

Το άσπρο μαύρο


Share/Bookmark
Είναι ενδιαφέρουσα η μέθοδος με την οποία τα κοινωνικά δίκτυα χρησιμοποιούνται από ορισμένους ως πολλαπλασιαστές στρέβλωσης για να μετατρέπουν την επιθυμία τους σε πραγματικότητα, διασπείροντας ή αναπαράγοντας ψευδείς ειδήσεις, με ακριβώς αντίθετο περιεχόμενο από το πραγματικό γεγονός.

Χαρακτηριστικά, για τη σύμβαση Σένγκεν, που αποτελεί μια από τις μεγάλες προόδους της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης, η οποία διευκόλυνε και άλλαξε τη ζωή 400 εκατομμυρίων πολιτών της Ε.Ε., καθώς και τις μεταξύ τους συναλλαγές, ακόμη και την αίσθηση της ταυτότητας σταδιακά, καθώς και των εκατομμυρίων επισκεπτών του ενιαίου χώρου, προωθώντας ταυτόχρονα την κοινή τους ασφάλεια, διάβασα σε κάποιες αναρτήσεις και ψευδοειδήσεις, πως καταργείται οσονούπω, στις 7 Απριλίου.

Πάει δηλαδή η ενιαία Ευρώπη, αυτό ήτανε! όνειρο και πέρασε!

Στην πραγματικότητα, αυτό που αλλάζει είναι η ισχυροποίησή της στα εξωτερικά σύνορα, προκειμένου να ενισχυθεί η ασφάλεια εντός, λόγω της προφανούς τρομοκρατικής απειλής αλλά και άλλων θεμάτων παράνομων δραστηριοτήτων. Εφεξής θα ελέγχονται στην είσοδο και έξοδο από τον ενιαίο χώρο τα έγγραφα όλων των διερχόμενων, έναντι των ενιαίων ευρωπαϊκών βάσεων δεδομένων, δηλαδή και των Ευρωπαίων πολιτών όπως και των πολιτών άλλων χωρών. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα επιδεικνύει κανείς απλά το Ευρωπαϊκό του διαβατήριό για να ταξιδέψει εκτός Σένγκεν, αλλά ο αστυνομικός θα το ελέγχει έναντι των βάσεων δεδομένων. Το ίδιο και κατά την είσοδό του. Κατανοητό, προκειμένου να εντοπίζονται έγκαιρα κινήσεις από και προς τη ζώνη Σένγκεν ατόμων υπόπτων για παράνομες ή τρομοκρατικές δράσεις, ακόμη και εάν είναι Ευρωπαίοι πολίτες (αρκετοί ανάμεσά τους είναι, όπως διαπιστώθηκε). Να αποφεύγεται η εξαγωγή τους και να είναι δυνατή η παρακολούθηση των κινήσεών τους.

Προφανώς, για τις μετακινήσεις από και προς τις εκτός Σένγκεν χώρες, θα αποτελέσει μια πρόσθετη διαδικασία και επιβάρυνση. Δεν θα δώσει ιδιαίτερη χαρά στην αγγλική τουριστική βιομηχανία, για παράδειγμα, η μικρή αυτή πρόσθετη καθυστέρηση στην κίνηση των Ευρωπαίων προς την Αγγλία.

Πού είδαν σε αυτό όμως την κατάργηση της ελεύθερης διακίνησης εντός της Ευρώπης, αντί για την αναγκαία προστασία και ενίσχυσή της στις παρούσες συνθήκες;

Όσα δεν φτάνει η αλεπού, λένε, τα κάνει κρεμαστάρια.

Γιώργος Γιαννούλης- Γιαννουλόπουλος